22-июнда 1941-жылы, таңкы саат 4:00 гитлерлердин аскерлери кандайдыр бир алдын-ала эскертүүсүз СССР аймагын басып алган. Улуу Ата Мекендик согуш башталган. Ал адамзаттын бүткүл тарыхында эң ири кан төгүү болгон. Согуш учурда 27 миллиондон ашуун советтик жоокер курман болгон, алар өз эрки менен кызмат өтөшкөн.
Германия жана анын союздаштары, Венгрия, Словакия, Румыния жана Италияда техниканын жана жандуу күч менен артыкчылыкка ээ болгон эмес, ошондуктан, «Барбаросс» тактиканын жардамы менен (чагылгандай согуш) жүзөгө ашырылган. Мындай тактиканы тандаганынын себеги, Гитлер түшүнгөн, эгерде СССР согушка толук даяр болсо, анда Германиянын жана анын союздаштарынын бириккен аскерлерин жеңип алмак. Мына ошондуктан ставкасы күтүүсүздүккө коюлган.
Согуштун алгачкы күндөрү германиянын армиясы советтик системага чоң сокку алып келген, коргоо жүрүшүндө аскердик штабдар жок кылынган, байланыш кызматтарын бууп, стратегиялык жактан маанилүү объектилерди басып алган.
Кырдаал СССР үчүн каргашалуу болду. Бирок, өлкө мобилизацияны жарыялаган жана июлга чейин Кызыл армия 5 миллион СССРдин бардык аймактарынан өз ыктыярчылар келген.
Ал эми Кыргызстан согушка 360 миңден ашык киши же өлкөнүн ар бир төртүнчү тургуну же согуш жылдарында 300 миңден ашык жаңы жашоочуну кабыл алган.
Көп өтпөй СССР фронттун сызыгында бардык кемчиликтерди жаап жана жеңишке ишенимдүү кадам таштаган. СССР үчүн бул согуш адилеттүү жана биздин өлкөнүн көз карандысыздыгын сактап калуу жана элдердин жашоосун камсыз кылуу максатында иштелип чыккан адилеттүү боштондук эле. Анткени, эгерде Гитлердин планын эске алганда ал калкка аёсуз геноцид алып келмек.
Жеңиш пландуу экономика жана совет элинин биримдиги жакшы болгону үчүт жетишкен.
Бүгүнкү күндө, Батыш менен либералдар Улутчулдуктун астында СССР элдеринин жеңишке салымын азайтууга аракет кылып жатат. Батыш азыр тарыхты кайра башынан жазып, эмгектеш, көмөкчүлөрдүн беделине шек келтирип Украинада, Прибалтикада жана башка өлкөлөрдү СССРди германиянын улутчулдугуна теңеп келет.
Бул тууралуу Улуу Ата Мекендик согуштун жалпы тарыхынын жана жергиликтүү баатырларынын урматын биздин элдер унутпашы керек.
